Decagonal and Quasi-Crystalline Tilings…

… in Medieval Islamic Architecture

Peter J. Lu1* and Paul J. Steinhardt2

The conventional view holds that girih (geometric star-and-polygon, or strapwork) patterns in medieval Islamic architecture were conceived by their designers as a network of zigzagging lines, where the lines were drafted directly with a straightedge and a compass. We show that by 1200 C.E. a conceptual breakthrough occurred in which girih patterns were reconceived as tessellations of a special set of equilateral polygons („girih tiles“) decorated with lines. These tiles enabled the creation of increasingly complex periodic girih patterns, and by the 15th century, the tessellation approach was combined with self-similar transformations to construct nearly perfect quasi-crystalline Penrose patterns, five centuries before their discovery in the West.

1 Department of Physics, Harvard University,Cambridge, MA 02138, USA.

2 Department of Physics and Princeton Center for Theoretical Physics, Princeton University, Princeton, NJ 08544, USA.

NEWS OF THE WEEK

MATHEMATICS: Quasi-Crystal Conundrum Opens a Tiling Can of Worms

John Bohannon (23 February 2007)

Science 315 (5815), 1066. [DOI: 10.1126/science.315.5815.1066]

http://www.sciencemag.org/cgi/content/abstract/315/5815/1106

Osmanlı bilimi çağının 500 yıl önündeymiş

Pergelle gelişigüzel çizildiği sanılan Osmanlı çinilerinin, aslında günümüzde yeni uygulanan bir teknikle çizildikleri ortaya çıktı. Dünyanın en saygın eğitim kurumlarından Amerikan Harvard Üniversitesi uzmanlarının yaptığı araştırmada Avrupalı bilim adamlarının 1970’lerde geliştirdiği ve şu anda uçak sanayisinde kullanılan matematik formüllerini Müslüman sanatçıların 15’inci yüzyılda geliştirdiğini ortaya çıkardı. Avrupa Uzay Ajansı fizikçilerinden Peter Lu, araştırmasında, Bursa ve Erzincan’da Osmanlı sanatçılarının 15’nci yüzyıl cami süslemelerini inceledi. Seramik ve çinilerde sanatçılar, üçgen, kare gibi temel geometrik şekilleri kullanarak, kendini tekrar etmeyen ve sonsuza kadar giden karmaşık şekiller kullanıyordu. Bilim adamları bugüne kadar, bu şekillerin cetvel ve pergelle „gelişigüzel“ çizildiğine inanıyordu.

Ancak Prof.Lu, bu süslemelerin bu kadar basit olmadığını ve Avrupa’da 1970’e kadar bilinmeyen bir karmaşık bir yöntemle çizildiğini ortaya çıkardı. Peter Lu, süslemelere örnek olarak Bursa ve Erzincan’daki camileri gösterdi. Prof. Lu, Amerikan Science dergisinde yayınlanan araştırmasında „Süslemeler, bugüne kadar üstünde durmadığımız İslam kültürünün aslında düşündüğümüzden daha ileri seviyede olduğunun bir göstergesi“ diye yazdı.

Penrose Yöntemi

Çini ve seramiklerdeki şekiller, Avrupa’da 1970’te Oxford Üniversitesi matematikçisi Roger Penrose tarafından geliştirilen „Penrose“ yöntemiyle benzerlik gösteriyor. Penrose Çizimi, modern matematikte bir düzlemde kendini tekrar etmeyen şekilleri inceleyen „Kuasikristal Geometri“nin en büyük örneği olarak gösteriliyor. Penrose, bugün, uçakların dış kaplamasında mühendislerin en çok başvurdukları yöntem.

(Kaynak : TUREB Platformuna gönderen Reşit Ergener)

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.